Edmond Carlier, Rudy Froyen, Hans Mannes, Roel Dieltiens maar ook Peter Hens (Frivole Framboos) waren er zijn medestudenten. Als orkestmuzikant kreeg hij er zijn opleiding onder Fernand Terby.

Reeds voor zijn conservatoriumopleiding maakte hij als cellist deel uit van diverse kamer- en symfonie-orkesten. Van deze tijd stamt ook zijn kennismaking met de contrabas, hij beleefde als self-made bassist een glorierijke periode met de Bornemse Big-Band Freedom en met harmonie Nut en Vermaak onder leiding van Walter Boeykens.

Ignaas Vermeiren engageerde zich tijdens en na zijn opleiding ook in verschillende theaterprodukties, zo deelde hij mee in het succes van het Etherisch Strijkersensemble Parisiana, een Vlaams muziektheatergezelschap waarmee hij de belangrijkste Europese, Angelsaksische en Scandinavische theaterfestivals bezocht.

Een rusteloze ziel dreef hem na zijn schooltijd via de kamer-, symfonie- en festivalorkesten o.a. tot de salonmuziek, een genre wat hem vooral als cellist zeer bevalt, temeer omdat hij er kennis maakt met een brede waaier aan genres waaronder ook de tango.

Zijn belangstelling voor tango brengt hem uiteindelijk bij Tango 02. Naast Tango~02 speelt hij nog als vast cellist bij Vida Loca, een kwartet dat zich specialiseert in Zuid-Amerikaanse muziek in het algemeen, in het ˜Teagarden salonorkest, als solo-cellist in het kamerorkest Ostinato en als aanvoerder bassist in het symfonisch orkest Waeslandia.